Podejrzana przesyłka lub pakunek w firmie i urzędzie - procedura reagowania krok po kroku

Podejrzana przesyłka lub pakunek w firmie i urzędzie może oznaczać fałszywy alarm, próbę zastraszenia, substancję niebezpieczną albo urządzenie zdolne spowodować wybuch. Pracownik nie jest w stanie bezpiecznie ustalić zawartości na podstawie wyglądu, zapachu czy dotyku. Dlatego dobra procedura nie polega na samodzielnym rozpoznawaniu materiału, lecz na przerwaniu kontaktu, ograniczeniu dostępu, powiadomieniu numeru alarmowego 112 i przekazaniu sytuacji profesjonalnym służbom.

Pierwsze minuty mają kluczowe znaczenie. Potrząśnięcie kopertą, przeniesienie paczki do innego pokoju, użycie telefonu tuż obok możliwego urządzenia wybuchowego albo uruchomienie wentylacji przy rozsypanym proszku może zwiększyć zagrożenie. Równie niebezpieczna jest chaotyczna ewakuacja prowadzona bez oceny, ponieważ jej trasa może przebiegać obok podejrzanego przedmiotu.

Poniższy poradnik pokazuje, jak rozpoznać sygnały ostrzegawcze, jak reagować krok po kroku oraz jak przygotować firmę lub urząd, aby pracownicy potrafili działać spokojnie. Procedura powinna zawsze uwzględniać układ konkretnego budynku i polecenia służb. Artykuł nie zastępuje instrukcji wydanych przez Policję, Państwową Straż Pożarną ani operatora numeru 112.

Co może świadczyć o podejrzanej przesyłce?

Pojedyncza nietypowa cecha nie przesądza, że paczka jest niebezpieczna. Ocena powinna uwzględniać kilka sygnałów, kontekst dostawy oraz informacje o odbiorcy. Szczególną uwagę należy zwrócić na przesyłkę, której nikt się nie spodziewa, która pochodzi od nieznanego nadawcy albo jest skierowana do osoby publicznej, kierownictwa, komórki bezpieczeństwa lub pracownika zaangażowanego w konflikt.

Niepokój mogą wzbudzić:

• brak danych nadawcy, niespójny adres zwrotny albo nietypowe miejsce nadania;
• błędy w nazwie organizacji, stanowisku, nazwisku lub adresie odbiorcy;
• napisy „do rąk własnych”, „poufne”, „otworzyć osobiście” albo sformułowane groźby;
• nadmierna liczba znaczków, taśm, sznurków lub warstw opakowania;
• nienaturalny kształt, sztywność, wybrzuszenie, asymetria albo ciężar niepasujący do rozmiaru;
• tłuste plamy, przebarwienia, wilgoć, wyciek, rozsypujący się proszek lub nietypowy zapach;
• wystające przewody, folia, metalowe elementy, nakłucia albo ślady przeróbek;
• dźwięk, drgania, nagrzewanie się lub inne nietypowe zachowanie pakunku;
• pozostawienie przedmiotu w nietypowym miejscu przez osobę, która szybko się oddaliła.

Oficjalne wskazówki publikuje Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji w materiale Niebezpieczna przesyłka. Lista cech ma wspierać czujność, a nie zachęcać pracownika do oglądania paczki z bliska. Jeżeli pakunek już wzbudził uzasadnione podejrzenie, należy przerwać ocenę i rozpocząć procedurę.

Podejrzana przesyłka, substancja czy możliwy ładunek?

Organizacja powinna rozróżniać trzy podstawowe sytuacje. Pierwsza to nieotwarta przesyłka, która ma nietypowe cechy, lecz nic się z niej nie wydostaje. Druga to otwarta lub uszkodzona przesyłka z proszkiem, płynem, pianą, galaretą albo inną nieznaną substancją. Trzecia to pakunek wskazujący na możliwość urządzenia wybuchowego, na przykład z przewodami, elementami elektronicznymi, dźwiękiem, groźbą albo pozostawiony w okolicznościach sugerujących celowe działanie.

Rozróżnienie jest ważne, ponieważ działania ograniczające skażenie nie zawsze są identyczne z działaniami przy zagrożeniu wybuchem. Przy podejrzeniu substancji chemicznej, biologicznej lub radiologicznej ogranicza się ruch powietrza, zamyka okna i wyłącza wentylację w zagrożonej strefie, jeżeli można to zrobić bezpiecznie. Przy podejrzeniu urządzenia wybuchowego priorytetem jest niezwłoczne oddalenie ludzi, niewykonywanie żadnych manipulacji oraz unikanie używania telefonu komórkowego bezpośrednio przy pakunku.

Jeśli charakter zagrożenia jest niejasny, pracownik nie powinien podejmować eksperymentów ani samodzielnie decydować o otwieraniu okien, uruchamianiu instalacji czy wynoszeniu przedmiotu. Powinien opuścić bezpośrednią strefę, uniemożliwić wejście innym osobom, zadzwonić pod 112 z bezpiecznego miejsca i wykonywać polecenia operatora oraz służb.

Co zrobić jeszcze przed przyjęciem przesyłki?

Jeżeli kurier, listonosz lub posłaniec nadal ma przesyłkę, a jej wygląd lub dane wzbudzają poważne podejrzenie, nie należy jej przyjmować. Pracownik powinien zachować dystans, nie dotykać opakowania i powiadomić przełożonego albo wyznaczony punkt bezpieczeństwa. W sytuacji wskazującej na bezpośrednie zagrożenie trzeba niezwłocznie zadzwonić pod 112.

Warto zanotować bez narażania się:

• nazwę firmy kurierskiej i numer przesyłki;
• czas dostawy oraz miejsce ujawnienia;
• dane widoczne na opakowaniu bez zbliżania się i obracania paczki;
• informacje przekazane przez doręczyciela;
• opis osoby lub pojazdu, jeśli okoliczności były nietypowe.

Nie wolno jednak zatrzymywać doręczyciela siłą, prowadzić samodzielnego przesłuchania ani fotografować pakunku z bliska. Najważniejsze jest bezpieczeństwo, a ustalenia dotyczące nadawcy i drogi przesyłki przejmą właściwe służby.

Procedura po znalezieniu nieotwartej podejrzanej przesyłki

Jeżeli przesyłka znajduje się już w budynku, należy zastosować prostą kolejność działań:

1. Nie dotykaj. Nie otwieraj, nie ściskaj, nie potrząsaj, nie waż, nie prześwietlaj samodzielnie i nie próbuj sprawdzać zapachu.
2. Nie przenoś. Pozostaw przedmiot w miejscu, w którym został zauważony. Nie wkładaj go do szafy, samochodu, windy ani ogólnodostępnego kosza.
3. Ostrzeż osoby w pobliżu. Zrób to spokojnie, bez krzyku i wywoływania paniki. Nie pozwalaj nikomu zbliżać się do pakunku.
4. Opuść bezpośrednią strefę. Wybierz drogę, która nie prowadzi obok przedmiotu. Nie używaj windy, jeśli wymagałoby to przejścia w pobliżu zagrożenia.
5. Odizoluj miejsce. Zamknij drzwi, jeżeli można to zrobić bez ponownego zbliżania się. Ustaw osobę kontrolującą dostęp w bezpiecznej odległości.
6. Zadzwoń pod 112. Telefon wykonaj z bezpiecznego miejsca. Powiedz, co znaleziono, gdzie i jakie cechy wzbudziły podejrzenie.
7. Uruchom procedurę wewnętrzną. Powiadom kierującego obiektem, ochronę i osobę odpowiedzialną za bezpieczeństwo zgodnie z ustalonym schematem.
8. Czekaj na polecenia. Nie wracaj do strefy i nie pozwalaj na wznowienie pracy do czasu decyzji służb.

Jeżeli pracownik zdążył wziąć pakunek do ręki, nie powinien biegać z nim po budynku ani zanosić go ochronie. Należy odłożyć go możliwie delikatnie na stabilną powierzchnię, bez dalszego manipulowania, oddalić się i postępować zgodnie z procedurą. Każda dodatkowa czynność zwiększa ryzyko uszkodzenia zawartości.

Co zrobić, gdy przesyłka została otwarta?

Jeżeli po otwarciu widoczny jest proszek, płyn, piana, galareta, fragmenty nieznanego materiału lub inna podejrzana zawartość, trzeba natychmiast przerwać wszystkie czynności. Nie wolno dotykać, wąchać, smakować, sprzątać, zamiatać, odkurzać ani próbować neutralizować substancji.

Osoba, która otworzyła przesyłkę, powinna:

1. pozostawić przedmiot i zawartość w miejscu ujawnienia;
2. ograniczyć gwałtowne ruchy, aby nie wzbić pyłu i nie roznieść substancji;
3. nie dotykać twarzy, telefonu, klamek i innych przedmiotów;
4. ostrzec osoby znajdujące się w pomieszczeniu;
5. zamknąć okna i drzwi oraz wyłączyć wentylację lub klimatyzację, jeżeli można to zrobić bezpiecznie i zgodnie z procedurą obiektu;
6. opuścić pomieszczenie, ograniczyć dostęp i powiadomić 112;
7. pozostać w wyznaczonym, odizolowanym miejscu i czekać na służby;
8. podać nazwiska lub liczbę osób, które miały kontakt z przesyłką albo przebywały w pomieszczeniu.

MSWiA dopuszcza delikatne przykrycie zawartości folią lub papierem, jeżeli można to zrobić bez rozprzestrzeniania substancji. W firmowej procedurze bezpieczniejszą zasadą dla nieprzeszkolonego pracownika jest jednak unikanie dalszego zbliżania się i manipulowania. Jeżeli przykrycie nie może być wykonane natychmiast i bez ryzyka, należy pozostawić materiał, wyjść i zabezpieczyć dostęp.

Kontakt z nieznaną substancją

Osoby, które mogły mieć kontakt z zawartością, nie powinny rozchodzić się po budynku ani samodzielnie jechać do domu. Powinny zebrać się w jednym bezpiecznym, odizolowanym miejscu wskazanym w procedurze lub przez służby. Pozwala to ograniczyć przenoszenie materiału oraz sporządzić wiarygodną listę kontaktów.

Jeżeli jest to możliwe bez przechodzenia przez skażoną strefę, należy dokładnie umyć ręce i twarz wodą z mydłem. Nie należy używać środków chemicznych, wybielaczy ani preparatów do dezynfekcji na skórze bez polecenia personelu medycznego. Odzieży nie należy wytrzepywać. Dalsze czynności, w tym ewentualne zdjęcie i zabezpieczenie odzieży, powinny odbywać się według wskazań służb.

Każdy objaw, taki jak duszność, pieczenie oczu, zawroty głowy, nudności, podrażnienie skóry lub nagłe osłabienie, trzeba natychmiast zgłosić operatorowi 112 i ratownikom. Nie można zakładać, że brak natychmiastowych objawów oznacza brak zagrożenia.

Podejrzenie urządzenia wybuchowego

Jeżeli z pakunku wystają przewody, słychać nietypowy dźwięk, widoczne są elementy urządzenia, dołączono groźbę albo okoliczności wskazują na możliwość ładunku wybuchowego, należy zwiększyć dystans i wykorzystać osłony konstrukcyjne. Nie wolno dotykać, przesuwać, przykrywać, polewać ani próbować rozmontować przedmiotu.

W bezpośrednim sąsiedztwie nie należy używać telefonu komórkowego, radiotelefonu ani robić zdjęć z lampą błyskową. Zgłoszenie pod 112 trzeba wykonać po oddaleniu się w bezpieczne miejsce. Należy unikać przebywania przy przeszkleniach i lekkich ściankach. O zakresie strefy, ewakuacji i dalszym postępowaniu decydują służby.

Rządowe Centrum Bezpieczeństwa przypomina, aby nie zbliżać się do przedmiotów, z których wystają przewody, wydobywa się płyn, gaz, zapach, dźwięk albo proszek, oraz aby nie podejmować ryzykownych działań. Aktualne zalecenia znajdują się w materiale Zagrożenie eksplozją - jak się zachować?.

Jak prawidłowo zgłosić zdarzenie pod numer 112?

Zgłoszenie powinno być krótkie, spokojne i konkretne. Operator może zapytać o:

• dokładny adres, nazwę obiektu, wejście i kondygnację;
• miejsce położenia przesyłki lub pakunku;
• wygląd, rozmiar i cechy przedmiotu widoczne bez zbliżania się;
• informację, czy przesyłka została otwarta, uszkodzona albo przeniesiona;
• rodzaj widocznej substancji, wyciek, zapach, dźwięk albo przewody;
• liczbę osób mających kontakt i ewentualne objawy;
• podjęte działania, w tym izolację pomieszczenia, wyłączenie wentylacji lub ewakuację;
• dane osoby oczekującej na służby i bezpieczny punkt kontaktowy.

Nie należy rozłączać się przed zakończeniem rozmowy ani blokować telefonu zbędnymi połączeniami. Informacje przekazane operatorowi powinny pochodzić z obserwacji, a nie z domysłów. Zamiast mówić „to bomba”, lepiej opisać przewody, dźwięk lub napis, które wywołały podejrzenie.

Izolacja strefy czy ewakuacja budynku?

Nie każda podejrzana przesyłka oznacza automatyczną ewakuację całego budynku, ale każda wymaga odizolowania bezpośredniej strefy i zgłoszenia. Decyzja zależy od lokalizacji pakunku, prawdopodobnego rodzaju zagrożenia, konstrukcji budynku, dróg ewakuacyjnych, liczby ludzi i zaleceń służb.

Samodzielna ewakuacja może skierować pracowników w stronę zagrożenia albo spowodować przejście osób potencjalnie skażonych przez wspólne korytarze. Z drugiej strony zwlekanie przy wiarygodnym zagrożeniu wybuchem może narazić ludzi. Dlatego procedura musi wskazywać, kto podejmuje decyzję, jakie są trasy alternatywne i gdzie znajdują się miejsca zbiórki.

Jeżeli ewakuację zarządzi kierujący obiektem lub służby, należy korzystać z tras omijających pakunek, nie używać wind i nie wracać po rzeczy osobiste. Osoby, które miały kontakt z substancją, powinny pozostać odseparowane od pozostałych. Zasady doboru reakcji omawia artykuł Ewakuacja czy lockdown - jak wybrać właściwą reakcję na zagrożenie w budynku?.

Role pracowników, ochrony i kierownictwa

Procedura powinna rozdzielać odpowiedzialność. Osoba ujawniająca przesyłkę przerywa kontakt, ostrzega innych i zgłasza zdarzenie. Ochrona blokuje dostęp z bezpiecznego miejsca, kieruje ludzi z dala od strefy, zachowuje nagrania monitoringu i przygotowuje wejście dla służb. Nie powinna samodzielnie przenosić ani badać pakunku, chyba że działa wyspecjalizowana formacja według odrębnych uprawnień i poleceń.

Kierujący obiektem uruchamia zespół kryzysowy, zapewnia współpracę z numerem 112, podejmuje decyzje mieszczące się w jego kompetencjach i organizuje komunikację. Służby techniczne mogą wyłączyć wentylację lub inne instalacje tylko wtedy, gdy można to zrobić bez wejścia do strefy i gdy odpowiada to rozpoznanemu wariantowi oraz poleceniom służb.

Recepcja lub kancelaria powinna mieć prostą kartę działań i aktualne numery wewnętrzne. Pracownicy muszą wiedzieć, kogo powiadomić, ale schemat wewnętrzny nie może opóźniać telefonu pod 112. Skuteczny system powiadamiania opisuje materiał System alarmowania pracowników - jak szybko przekazać informacje o zagrożeniu?.

Jak chronić ślady i informacje?

Podejrzana przesyłka może być dowodem. Nie należy jej wycierać, rozcinać ani zdejmować etykiet. Trzeba zachować opakowania zewnętrzne, dokumenty przewozowe i zapis monitoringu z dostawy. Należy zanotować czas, kolejność zdarzeń oraz osoby, które dotykały przedmiotu lub przebywały w pomieszczeniu.

Pracownicy nie powinni publikować zdjęć ani szczegółów w mediach społecznościowych. Niepotwierdzony komunikat może wywołać panikę, utrudnić działania i ujawnić informacje przydatne sprawcy. Za kontakt z mediami, pracownikami i rodzinami powinna odpowiadać jedna wyznaczona osoba, korzystająca z informacji uzgodnionych ze służbami.

Powrót do pracy po zakończeniu działań

Do strefy można wrócić wyłącznie po zgodzie właściwych służb i osoby zarządzającej obiektem. Sam fakt zabrania przesyłki nie zawsze oznacza, że pomieszczenie jest gotowe do użytkowania. Może być potrzebne badanie, dekontaminacja, wentylacja kontrolowana, sprzątanie specjalistyczne lub ocena medyczna osób narażonych.

Po zdarzeniu należy zabezpieczyć dokumentację, odtworzyć przebieg działań i przeprowadzić krótkie omówienie. Wnioski powinny prowadzić do konkretnych zmian, na przykład poprawy kontroli poczty, zmiany miejsca przyjmowania przesyłek, aktualizacji listy kontaktowej lub przeszkolenia zastępstw. Zdarzenie warto zarejestrować w systemie opisanym w artykule System zgłaszania incydentów w firmie - jak wychwytywać sygnały ostrzegawcze, zanim powstanie kryzys?.

Gdy przesyłkę poprzedza groźba lub wiadomość

Podejrzanej przesyłce może towarzyszyć telefon, e-mail, list albo wiadomość w mediach społecznościowych. Informacji nie wolno bagatelizować ani samodzielnie weryfikować przez otwieranie paczki. Należy zachować wiadomość, kopertę, numer telefonu, adres nadawcy, nagranie poczty głosowej i inne dostępne dane. Nie należy odpowiadać groźbą, wdawać się w negocjacje ani publicznie ujawniać szczegółów.

Osoba odbierająca telefon powinna, jeśli jest to bezpieczne, zapisać dokładne słowa rozmówcy, czas połączenia, słyszalne odgłosy i cechy głosu. Drugi pracownik może powiadomić służby, nie przerywając rozmowy. Nie należy jednak przedłużać kontaktu kosztem własnego bezpieczeństwa ani próbować samodzielnie namierzać sprawcy.

Groźba może zmieniać ocenę ryzyka, zasięg izolacji i sposób komunikacji. Trzeba przekazać ją operatorowi 112 razem z informacją o przesyłce. Szczegółowe zasady zabezpieczenia danych i prowadzenia rozmowy opisuje artykuł Groźba telefoniczna lub wiadomość z pogróżkami - jak powinna zareagować organizacja?.

Jak przygotować firmę lub urząd przed zdarzeniem?

Najskuteczniejsza procedura zaczyna się przed dostawą. Korespondencję warto przyjmować w jednym kontrolowanym miejscu, z dala od głównych ciągów komunikacyjnych i dużych skupisk ludzi. Stanowisko powinno mieć możliwość szybkiego odizolowania, dostęp do telefonu, czytelną instrukcję oraz ustalony sposób powiadamiania ochrony i kierownictwa.

Organizacja powinna:

• wyznaczyć osoby przyjmujące i segregujące korespondencję;
• prowadzić ewidencję przesyłek i kontrolować zgodność z oczekiwanymi dostawami;
• ograniczyć dostęp osób postronnych do zaplecza kancelarii;
• przygotować osobne warianty dla nieotwartej paczki, substancji i możliwego ładunku;
• wyznaczyć bezpieczne punkty izolacji osób oraz alternatywne trasy ewakuacji;
• zapewnić możliwość odcięcia wentylacji bez wchodzenia do zagrożonego pomieszczenia;
• ustalić zasady zabezpieczania monitoringu, list kontaktowych i informacji dla mediów;
• przeszkolić zastępstwa, ochronę, recepcję, kancelarię, sekretariaty i sprzątanie.

Po wprowadzeniu stopni alarmowych mogą obowiązywać dodatkowe zadania, w tym wzmożona kontrola przesyłek w administracji i instytucjach. Organizacja powinna korzystać z aktualnych poleceń właściwych organów, a nie z nieaktualnej listy skopiowanej do procedury wiele lat wcześniej.

Szkolenia i ćwiczenia procedury

Szkolenie powinno pokazywać pracownikom prawdziwe decyzje, a nie tylko zdjęcia podejrzanych kopert. Uczestnik musi wiedzieć, kiedy przerwać kontakt, gdzie się oddalić, skąd zadzwonić, jak odizolować miejsce oraz czego nie robić. Osobno należy przeszkolić osoby przyjmujące pocztę, ochronę, techników i kierownictwo.

Ćwiczenie można rozpocząć od scenariusza sztabowego, a następnie przeprowadzić próbę praktyczną bez używania substancji mogących wywołać panikę lub skażenie. Należy sprawdzić czas zgłoszenia, przepływ informacji, blokadę strefy, listę osób narażonych, alternatywne trasy i współpracę zespołu. Metodykę przygotowania testu opisuje artykuł Ćwiczenia kryzysowe krok po kroku - jak przygotować realistyczny scenariusz?.

W opracowaniu procedury, przeprowadzeniu audytu i przygotowaniu ćwiczenia może pomóc specjalistyczne wsparcie w zakresie bezpieczeństwa. Bardziej złożone obiekty mogą wymagać także doradztwa eksperckiego, a rozwiązania dla przedsiębiorstw są dostępne w sekcji oferta dla biznesu.

Najczęstsze błędy podczas reagowania

• Przenoszenie pakunku do ochrony. Zagrożenie przemieszcza się przez korytarze i windy.
• Otwieranie w celu sprawdzenia. Próba potwierdzenia zawartości może uruchomić urządzenie albo uwolnić substancję.
• Wąchanie i dotykanie. Nieznanego materiału nie da się bezpiecznie rozpoznać zmysłami.
• Sprzątanie proszku. Zamiatanie i odkurzanie rozprzestrzenia drobiny.
• Telefonowanie tuż obok pakunku. Przy podejrzeniu urządzenia wybuchowego należy najpierw się oddalić.
• Automatyczna ewakuacja jedną trasą. Droga może prowadzić przez strefę zagrożenia.
• Rozpuszczanie osób narażonych do domów. Utrudnia to ocenę kontaktu i może rozszerzyć skażenie.
• Wiele sprzecznych komunikatów. Pracownicy otrzymują różne polecenia od ochrony, kierownictwa i recepcji.
• Powrót bez zgody służb. Usunięcie paczki nie zawsze kończy działania bezpieczeństwa.

Lista kontrolna procedury podejrzanej przesyłki

Przed uznaniem organizacji za przygotowaną warto potwierdzić, że:

• pracownicy znają cechy podejrzanej przesyłki i zasadę niedotykania;
• stanowisko przyjmowania poczty jest wyznaczone i kontrolowane;
• instrukcja rozróżnia pakunek nieotwarty, nieznaną substancję i podejrzenie wybuchu;
• telefon pod 112 można wykonać z bezpiecznego miejsca bez szukania zgody przełożonego;
• role osoby ujawniającej, ochrony, techników i kierownictwa są jasne;
• znane są alternatywne trasy i miejsca izolacji osób narażonych;
• można bezpiecznie sterować wentylacją w wybranych strefach;
• organizacja potrafi ustalić osoby mające kontakt z przesyłką;
• zapis monitoringu, rejestr dostaw i dane kuriera mogą zostać szybko zabezpieczone;
• komunikację prowadzi jedna wyznaczona osoba;
• powrót do pomieszczenia następuje dopiero po zgodzie służb;
• procedura jest regularnie ćwiczona, oceniana i aktualizowana.

Polecane artykuły

• Ewakuacja czy lockdown - jak wybrać właściwą reakcję na zagrożenie w budynku?
• System alarmowania pracowników - jak szybko przekazać informacje o zagrożeniu?
• System zgłaszania incydentów w firmie - jak wychwytywać sygnały ostrzegawcze, zanim powstanie kryzys?
• Ćwiczenia kryzysowe krok po kroku - jak przygotować realistyczny scenariusz?

FAQ - podejrzana przesyłka lub pakunek

Jaki numer wybrać po znalezieniu podejrzanej przesyłki?

Należy zadzwonić pod numer alarmowy 112 z bezpiecznego miejsca. Trzeba podać dokładną lokalizację, opisać widoczne cechy, poinformować, czy przesyłkę otwarto oraz czy ktoś miał kontakt z zawartością. Następnie należy wykonywać polecenia operatora i służb.

Czy podejrzaną paczkę można przenieść na zewnątrz?

Nie. Przenoszenie może uruchomić urządzenie, uszkodzić opakowanie albo roznieść substancję po budynku. Przedmiot należy pozostawić na miejscu, odizolować strefę i nie dopuścić innych osób. Dalsze działania wykonują odpowiednio wyposażone służby.

Czy po znalezieniu pakunku zawsze trzeba ewakuować cały budynek?

Nie należy podejmować automatycznej, chaotycznej ewakuacji. Zawsze trzeba odizolować bezpośrednią strefę i zgłosić zdarzenie. Zakres ewakuacji zależy od miejsca, rodzaju podejrzenia, dróg wyjścia i decyzji kierującego obiektem oraz służb. Więcej informacji zawiera poradnik o wyborze między ewakuacją a lockdownem.

Co zrobić z rozsypanym proszkiem z koperty?

Nie dotykać, nie zamiatać, nie odkurzać i nie wąchać. Należy ograniczyć ruch powietrza, zamknąć pomieszczenie, zadzwonić pod 112 i odizolować osoby, które mogły mieć kontakt. Jeżeli jest to bezpiecznie możliwe, trzeba umyć ręce i twarz wodą z mydłem, a potem czekać na instrukcje służb.

Jak często ćwiczyć procedurę podejrzanej przesyłki?

Częstotliwość powinna wynikać z ryzyka, liczby przesyłek, rotacji personelu i charakteru instytucji. Procedurę należy sprawdzić po zmianie układu budynku, sposobu przyjmowania poczty, systemu wentylacji, zespołu ochrony albo po rzeczywistym incydencie. Nowi pracownicy kancelarii i recepcji powinni poznać ją przed samodzielną pracą.